Zorgen over zwangerschap merkte ik nooit bij mannen

Mijn eerste date na het stuklopen van mijn relatie. Ik zag er de voordelen wel van om weer vrijgezel te zijn en stond open voor wat avontuur. Maar wel goed voorbereid, als in: condooms gekocht. Je wist nooit waar die date op uit zou draaien immers. Ik was niet aan de pil en bovendien was ik net zo bang voor een soa als voor een zwangerschap.

Het puntje kwam inderdaad bij paaltje, die avond. Ik meende te zien dat hij enigszins verbaasd was dat ik een condoom tevoorschijn haalde. Dat ik voorbereid was op seks wekte denk ik de indruk dat ik erop uit was. Dat is mijn invulling, maar het gaf me wel een sletterig gevoel. Het condoom omdoen was niet iets dat hij dagelijks deed, dat was me wel duidelijk. Maar hij deed het zonder morren en het was verder geen onderwerp van gesprek.

Ik genoot van die periode van vrijheid en wilde me niet binden. Via Tinder leerde ik leuke mannen kennen. Vaak zag ik ze wat langer. Het viel me op dat ik steeds degene was die de eerste keer condooms voor de dag haalde. Omdat ik duidelijk aangaf niet zonder te vrijen, zorgden ze er daarna zelf ook voor. Maar meestal was het duidelijk een gevalletje noodzakelijk kwaad. Geen van de mannen was een fan van het condoom. En om eerlijk te zijn: ik zelf ook niet.

Het viel me op dat ik steeds degene was die de eerste keer condooms voor de dag haalde

Toen bedacht ik me dat het vrouwencondoom misschien wel prettiger was, en besloot die eens bespreekbaar te maken. De man in kwestie had er geen ervaring mee, maar stond ervoor open. Geen knellend mannencondoom immers. Het inbrengen ging heel makkelijk. Kraken deed het zakje gelukkig ook niet, waar ik bang voor was. Toch was de man niet om. Wat het gevoel betreft had het geen grote voordelen ten opzichte van het mannencondoom, vond hij.

Inmiddels heb ik weer een vaste relatie. Na een soatest (beiden) en het plaatsen van een koperspiraal (ik) kunnen we vrijen zonder condooms en zonder zorgen. Maar eigenlijk moet ik zeggen: kan ík vrijen zonder zorgen. Want de zorgen zaten bij mij, nooit bij de mannen. Geen van hen heeft mij gevraagd of ik betrouwbare anticonceptie gebruikte. En geen van hen had condooms op zak bij de eerste date. Terwijl de bedoelingen van het contact vooraf echt wel duidelijk waren… Ik begrijp het niet, want ik weet zeker dat geen van hen op een kind (van mij) zat te wachten. Dat risico wil je dan toch niet lopen? En verontwaardigd ben ik ook, dat de verantwoordelijkheid blijkbaar bij mij als vrouw wordt neergelegd. En nu ik erover nadenk: waarom hebben mijn huidige partner en ik de kosten van het koperspiraal eigenlijk niet gedeeld..?

(Anoniem ingestuurd)

Ook jouw verhaal delen?

Wil je anoniem ook jouw verhaal delen?

Mail ons