Toen de behandeling voorbij was, werd duidelijk dat er wel dingen veranderd waren

Een paar jaar geleden kreeg mijn partner prostaatkanker. In het gesprek met de arts, waarin de verschillende behandelmogelijkheden werden besproken, kwam ook het thema seksualiteit aan de orde. Helemaal aan het eind, maar het werd wel ter sprake gebracht.

Mijn partner kreeg bij de arts ook een foldertje mee. 

Na dit te hebben doorgelezen zei hij dat er niet tot nauwelijks iets in stond over seksualiteit. 

Tijdens de behandeling (externe bestraling) was het thema seksualiteit niet echt een topprioriteit voor ons. Meer centraal stonden toen de ongemakken die de bestraling met zich meebracht. Toen de behandeling voorbij was, werd duidelijk dat er wel dingen veranderd waren: mijn partner kreeg minder makkelijk een erectie en het aanraken van het gebied bij de prostaat werd als niet prettig ervaren.

Ik moest hier wel aan wennen, en liet het ook even op zijn beloop. Stiekem hoopte ik erop dat het allemaal vanzelf wel weer als vanouds zou worden. Maar dat bleek niet het geval. Op een gegeven moment, toen alles weer in rustiger vaarwater was, zijn we wel in gesprek gegaan over wat deze verandering op seksueel vlak voor ons betekende.

Dit waren best emotionele gesprekken, ook omdat ze duidelijk maakten dat we afscheid moesten nemen van een stukje van ons seksuele leven dat tot dan toe eigenlijk zo vanzelfsprekend –en voor ons beiden prettig- was geweest. 

Maar de gesprekken brachten ook een verdieping in onze relatie en hebben gemaakt dat we het meer dan voorheen hebben over onze behoeften en wensen en hoe we daaraan tegemoet kunnen komen.

Meer weten over prostaatkanker en seksualiteit?