Seksualiteit.nl is de website voor betrouwbare informatie over seksualiteit en relaties.

Rutgers Nisso Groep, kenniscentrum seksualiteit


Home pagina van Jongeren
Home pagina van Volwassenen
Print deze pagina

Praten met je kind over seksualiteit

Praten over seksualiteit en relaties is belangrijk.

Ouders weten beter wat er leeft bij hun kind en kunnen nieuwsgierigheid beantwoorden.


Uw kind leert dat liefde, relaties en seksualiteit niets is om je over te schamen. En dat je daar gewoon vragen over kan stellen. 


Wanneer kan ik beginnen?
Voorlichting hoeft niet pas te beginnen bij de puberteit. Dat kan al veel eerder. Bij elke ontwikkelingsfase kunt u wat vertellen en vragen beantwoorden. Zelfs als uw kind pas 3 jaar is en wil weten hoe baby’tjes gemaakt worden.


De gesprekjes en de informatie hoeven niet groot en ingewikkeld te zijn. Zolang de informatie maar past bij zijn belevingswereld en woordenschat.


Reageren op vragen van kinderen.
Kinderen stellen meestal alleen maar vragen die passen bij hun ontwikkeling.  Ze hoeven dan niet alles te weten, maar precies genoeg voor hun leeftijd.


Een peuter van drie die wil weten waar de kindjes vandaan komen is vaak al tevreden met ‘uit de buik van mama’, en heeft nog niet zoveel interesse in het hele verhaal over de bevruchting.


Als een kind een vraag stelt is het altijd goed om te antwoorden. Antwoorden als: ‘dat vertel ik je later wel eens als je groot bent’ of ‘daar ben je nu nog te jong voor’, roepen bij kinderen alleen maar meer vragen op.


Zie ook: Tips om vragen te beantwoorden


Weet mijn kind niet alles al?

Te vaak gaan volwassenen er vanuit dat jongeren alles al weten via internet, school, elkaar en tv. Maar dat klopt niet.


De informatie die kinderen en jongeren krijgen is vaak niet compleet, of hij klopt niet. Kinderen weten vaak niet precies wat ze zeggen, ze kopiëren elkaar omdat ze dat interessant vinden en dan stoer zijn.


En als mijn kind niet (meer) wil praten?
Sommige kinderen praten niet zo makkelijk met hun ouders over seksualiteit. Dat gebeurt vaak als kinderen wat ouder worden en zich sneller gaan schamen. Of gewoon omdat een kind niet zo’n prater is.


Toch kunt u uw kind dan begeleiden bij de seksuele ontwikkeling. Hoe u dat kunt doen leest u bij ‘tien tips om zelf een gesprek te beginnen’.


Meer dan praten alleen
Seksuele opvoeding is niet alleen praten over seksualiteit en relaties. Seksuele opvoeding start al door een kind al vanaf de geboorte warmte en liefde geven. Door veel te knuffelen toon je dat je van je kind houdt. Daardoor zal het zich geliefd, geborgen en gewenst voelen.


Liefdevolle aandacht geven

Communiceren is ook liefdevolle aandacht geven. Een kind kan veel opmaken uit het (voorbeeld-)gedrag van de ouders.


Vaak ongemerkt laten we via onze normen en waarden zien wat we belangrijk vinden. Ook wat betreft seksualiteit. Door onze houding, en reacties op situaties en op anderen, laten we zien wat we van iets vinden en hoe we in het leven staan.

Hoe worden kindjes gemaakt?

Vader van Sanne: 7 jaar
Sanne: ‘De mamma van Fatima heeft een baby in haar buik’
Ouder: ‘Wat leuk dan krijgt Fatima een broertje of een zusje’
Sanne: “Fatima wil een zusje. Hoe komt die baby uit de buik?’
Ouder: ‘Over hoe baby’s gemaakt worden hebben we het gehad, weet je nog? Als dat zaadje van de pappa en het eitje van de mamma samengesmolten zijn duurt het nog 9 maanden voordat de baby groot genoeg is. Het duurt best lang. En dan komt het door de vagina naar buiten. Hoe lang het bij Fatima ’s mamma duurt voor de baby komt weet ik niet.’
Sanne: ‘Ik wil ook een babyzusje’.


 

mijn zoon is niet zo’n prater
Vader van Jordi (15 jaar)

Jordi vertelde ineens niet veel meer over wat er in zijn klas gaande was. Als ik vroeg hoe het op school ging antwoordde hij alleen met een lauw: ‘wel goed’. Het zat me niet lekker. Omdat hij niet zo’n prater is heb ik hem gevraagd of hij me wilde helpen met een klusje.
Onder het werken en wat heen en weer gepraat kwam het eruit. Hij voelde zich doodongelukkig in de groep omdat een meisje gepest werd met haar figuur. Hij durfde er niet goed wat van te zeggen omdat hij bang was dat het groepje zich tegen hem zou richten.
Samen hebben we besproken wat hij het beste zou kunnen doen. Dat was bijvoorbeeld een gesprek met de klassenmentor. En we hebben gekeken hoe hij met zijn houding of met een opmerking kan laten zien dat hij het er niet mee eens is zonder dat hij zich kwetsbaar toont. Nu maar hopen dat het lukt. Ik heb hem ook nog eens duidelijk gemaakt dat hij zijn zorgen altijd met ons kan bespreken. Dat weet hij ook wel, maar soms moet je hem een zetje geven.


Contact

RSS Feed

Sitemap

Uw zoekterm

In welke gedeelte
Zoeken