Ooievaar - fotograaf: Geuko Rooseboom

De ooievaar heeft je gebracht

Vroeger, ik heb het dan over de jaren ’60 en ’70 van de vorige eeuw, heb ik op school niet of nauwelijks seksuele voorlichting gekregen. Ik kan me er tenminste niets van herinneren. Mijn ouders vonden het ook ongemakkelijk om het erover te hebben.

Wat ik meekreeg, waren vooral waarschuwingen en opmerkingen, zoals: “Eén moment van onbedachtzaamheid kan maken dat men jaren schreit". Op de vraag hoe ik was geboren kwam steevast als antwoord: “De ooievaar heeft je gebracht”. Mijn moeder liet, als bewijs daarvoor, haar been zien waarop een klein litteken te zien was. “Dat was een pik van de ooievaar".  

Het heeft me altijd verbaasd dat ik er op de een of andere manier toch achter ben gekomen hoe de vork in de steel zit. Blijkbaar kreeg ik die informatie van vriendjes en vriendinnetjes, want internet was er toen nog niet. Zover ik me kan herinneren gaven de boeken uit de kinderbibliotheek daar geen informatie over. De boodschappen die ik van huis uit wel meekreeg maakten dat ik seks een beetje eng vond. Ik moet zeggen dat ik het toentertijd eigenlijk ook wel zag als iets dat niet zo ‘netjes’ was voor een jong meisje.

 

De boodschappen die ik van huis uit meekreeg, maakten dat ik seks een beetje eng vond en zag als iets dat niet zo ‘netjes’ was.

 

Dit veranderde toen ik erover ging praten met vriendinnen en toen ik mijn eerste vriendjes kreeg. Ik moest toen nog wel wat schaamte en ook schuldgevoelens overwinnen, maar uiteindelijk ging ik seksualiteit zien als iets positiefs en iets fijns.

Ook jouw verhaal delen?

Wil je anoniem ook jouw verhaal delen?

Mail ons